Jul 23 2008
Genesis 28:20-22
וַיִּדַּ֥ר יַעֲקֹ֖ב נֶ֣דֶר לֵאמֹ֑ר אִם־יִהְיֶ֨ה אֱלֹהִ֜ים עִמָּדִ֗י וּשְׁמָרַ֨נִי֙ בַּדֶּ֤רֶךְ הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֣ר אָנֹכִ֣י הוֹלֵ֔ךְ וְנָֽתַן־לִ֥י לֶ֛חֶם לֶאֱכֹ֖ל וּבֶ֥גֶד לִלְבֹּֽשׁ׃ 21 וְשַׁבְתִּ֥י בְשָׁל֖וֹם אֶל־בֵּ֣ית אָבִ֑י וְהָיָ֧ה יְהוָ֛ה לִ֖י לֵאלֹהִֽים׃ 22 וְהָאֶ֣בֶן הַזֹּ֗את אֲשֶׁר־שַׂ֨מְתִּי֙ מַצֵּבָ֔ה יִהְיֶ֖ה בֵּ֣ית אֱלֹהִ֑ים וְכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר תִּתֶּן־לִ֔י עַשֵּׂ֖ר אֲעַשְּׂרֶ֥נּוּ לָֽךְ׃
Vocabulary
Verse 20
נדר verb: “” (BDB, 623)
נדר noun: “vow” (BDB, 623)
לבשׁ verb: “put on, be dressed” (BDB, 527)
Verse 22
מצבה “pillar” (BDB, 663)
עשר verb (Piel imperfect 1cs w/ 3ms sf): “tithe” (BDB, )
Syntax & Misc.
Verse 20
- Clause Typology 1 (וַיִּדַּ֥ר יַעֲקֹ֖ב נֶ֣דֶר לֵאמֹ֑ר אִם־יִהְיֶ֨ה אֱלֹהִ֜ים עִמָּדִ֗י וּשְׁמָרַ֨נִי֙ בַּדֶּ֤רֶךְ הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֣ר אָנֹכִ֣י הוֹלֵ֔ךְ וְנָֽתַן־לִ֥י לֶ֛חֶם לֶאֱכֹ֖ל וּבֶ֥גֶד לִלְבֹּֽשׁ): V-S-O-M
- Clause Typology A (אִם־יִהְיֶ֨ה אֱלֹהִ֜ים עִמָּדִ֗י): V-S-M
- Clause Typology B (וּשְׁמָרַ֨נִי֙ בַּדֶּ֤רֶךְ הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֣ר אָנֹכִ֣י הוֹלֵ֔ךְ): V-S-M
- Clause Typology i (אָנֹכִ֣י הוֹלֵ֔ךְ): S-V
- Clause Typology C (וְנָֽתַן־לִ֥י לֶ֛חֶם לֶאֱכֹ֖ל וּבֶ֥גֶד לִלְבֹּֽשׁ): V-M-O-M
Verse 21
- Clause Typology D (וְשַׁבְתִּ֥י בְשָׁל֖וֹם אֶל־בֵּ֣ית אָבִ֑י): V-M
- Clause Typology E (וְהָיָ֧ה יְהוָ֛ה לִ֖י לֵאלֹהִֽים): V-S-M
- The apodosis of the conditional clause is marked by the initial vowel (W-O 32.2.1a).
Verse 22
- Clause Typology F (וְהָאֶ֣בֶן הַזֹּ֗את אֲשֶׁר־שַׂ֨מְתִּי֙ מַצֵּבָ֔ה יִהְיֶ֖ה בֵּ֣ית אֱלֹהִ֑ים): S-V-O
- Clause Typology i (שַׂ֨מְתִּי֙ מַצֵּבָ֔ה): V-O
- Clause Typology G (וְכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר תִּתֶּן־לִ֔י עַשֵּׂ֖ר אֲעַשְּׂרֶ֥נּוּ לָֽךְ): O-V-O-M
- The infinitive absolute is used as cognate accusative (to strengthen the verbal idea, cf. GKC 113n, or to affirm it, J-M 123e).
- The Piel is frequentative (W-O 24.4h).
- Clause Typology i (תִּתֶּן־לִ֔י): V-M